رمان “کلنل” دولت‌آبادی جایزه “یان میخالسکی” سوئیس را برنده شد

clip image001dolat رمان کلنل دولت‌آبادی جایزه یان میخالسکی سوئیس را برنده شد

زوالِ کُلُنِل اثری از محمود دولت‌آبادی، نویسندهٔ معاصر است که در سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۸۰ میلادی به زبان فارسی نوشته شد، اما برای نخستین‌بار در سال ۲۰۰۹ میلادی، توسط ناشر سوئیسی به زبان آلمانی منتشر شد. رمان زوال کلنل سرگذشت افسری وطن‌دوست در ارتش شاهنشاهی ایران است که زندگی او و خانواده‌اش در مقطع انقلاب ۱۳۵۷ ایران مرور می‌شود. داستان رمان تنها در یک شبانه‌روز می‌گذرد، اما در بازگشت به گذشته مرور و تأملی عمیق در حوادث تاریخ سده اخیر ایران و تلاش مردم در رسیده به راه جامعه‌ای مدرن و پیشرفته را منعکس می‌کند.
کلنل پنج فرزند دارد که هر یک از آن‌ها در بحبوحه انقلاب ایران، وارد گروه‌های مختلف سیاسی شده‌اند و هر یک نیز بهای سنگینی را بابت فعالیت‌های سیاسی‌شان می‌پردازند.

بنیاد “یان میخالسکی” جایزه سال ۲۰۱۳ خود را به رمان “کلنل” نوشته محمود دولت‌آبادی اهدا کرد. یکی از اعضای هیئت ژوری، دولت‌آبادی را بزرگترین نثرنویس زنده‌ی تاریخ معاصر ایران دانست.

رمان “کلنل” نوشته محمود دولت‌آبادی نویسنده ایرانی، برنده جایزه ادبی “یان میخالسکی” سوئیس برای سال ۲۰۱۳ شد. این جایزه که از سوی بنیادی به همین نام از سال ۲۰۱۰ ابداع شده، هرسال به آثاری در عرصه رمان، داستان کوتاه و بلند، گزارش‌های ادبی، تئاتر، زندگینامه‌نویسی، کتاب‌های هنری یا مقاله اهدا می‌شود.

موضوع این آثار از فلسفه و تاریخ و تاریخ هنر تا سیاست و نقد ادبی و علوم اجتماعی و انسانی را در بر می‌گیرد. برای جایزه “یان میخالسکی” آثار نویسندگانی از سراسر دنیا صرف نظر از زبان نگارش آنها بررسی می‌شوند. ارزش این جایزه نقدی، برابر ۵۰ هزار فرانک سویس معادل تقریبا ۴۰ هزار یورو است.

بنیاد “یان میخالسکی” نویسندگانی با زبان‌های متفاوت و استثنایی را به هیئت ژوری این جایزه معرفی کرده که تجاربشان را در قالب‌های ادبی متفاوت و بیش از همه افق‌های هنری گسترده عرضه کرده‌اند. بنیاد مزبور توسط “ورا میخالسکی”، مدیر چند مؤسسه انتشاراتی در سویس، فرانسه و لهستان، در پاییز سال ۲۰۰۷ به نام همسر نامبرده تشکیل شد.

رمان “کلنل” در دهه ۱۳۶۰ نوشته شد ولی هرگز در ایران اجازه انتشار پیدا نکرد تا این که در سال ۱۳۸۸ توسط “بهمن نیرومند” نویسنده ایرانی ساکن برلین، به زبان آلمانی ترجمه و در سوئیس منتشر شد. داستان این رمان، زوال خانواده‌ای را پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ بازگو می‌کند که نان‌آور آن، افسر ارشد ارتش رژیم شاه بوده است‌‌.

مترجم انگلیسی این کتاب، “تام پاتردل” نثر کلنل را نثری “سهل و خشن” خوانده که “زبان خیابان و بازداشتگاه” است. به گفته او این کتاب دوره‌های مختلف تاریخ قرن بیستم ایران را بدون توجه به تابوهای رایج و با پررنگ کردن پرتره‌هایی از میراث تاریک انقلاب سال ۱۳۵۷ جمع‌آوری کرده است.

“ایلیا تروجانوف” یکی از اعضای ژوری جایزه “یان میخالسکی” دولت‌آبادی را “بزرگترین نثرنویس زنده‌ی تاریخ معاصر ایران” خوانده است. او گفته: «روایت‌های حماسی، گستره‌ی مفاهیم و عمق تفکر او مرا شیفته کرده است».

 

منبع: دویچه وله فارسی

This entry was posted in armando104 and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s